| ---n^a^n-'s profilei_moo_noiPhotosBlog | Help |
|
|
i_moo_noi
August 10 ช่วงกีฬาโลกกกมันว่างช่วงนี้ก้อว่างๆตามภาษา ที่มหาลัย
ก้อมีหนุ่มๆฝรั่งนักกีฬา กล้ามโตยั้วเยี้ยๆเต็มไปหมด
เฮ้ออ..เห็นแล้วน้ำลายแทบหก
หยุดตั้ง1เดือนแหน่ะมหาลัยเรา ก้อเลยอยู่ว่างๆ
แต่เปิดเทอมไปก้อเหลือเวลาอีกแค่ครึ่งเทอม
ก้อจะจบเสียและ ยังไม่พร้อมกับอะไรหลายๆอย่าง
เฮ้อออออ...
เมื่อวานไปเที่ยวอยุธยามาไปไหว้พระ
โดยมีไอ้เหม่งเป็นไกด์นำทาง เพราะเป็นเจ้าบ้าน
รู้ประวัติศาสตร์ทุกเรื่อง จบไปคงเป็นไกด์ได้นะ
ได้ทัวร์เห็นโรงเรียนอยว. เห็นอัมพรห้างไฮโซ เห็นทางไปผักไห่บ้านไอ้แป๋มด้วย
ซื้อโรตีไสไหมแม่อยากกิน
ซื้อกล้วยฉาบ เผือกทอด หนังปลาซื้อนู่นซื้อนี่ซื้อแต่ของกินเหม่งตามใจ อิอิ
ไอ้เรากลับจากหอ อีเป็ดก้อดันมาสวนกันอีก ไม่เหงานะแก..
จบด้วยก๋วยเตี๋ยวเรืออยุธยาที่อร่อยที่สุดในโลกอีก4ชามกินเยอะกว่าแบงค์อีก
น่ากลัวจิงๆเลยเรา-_-"
เพื่อนๆช่วงนี้วุ่นวายกะการทำจิตอาสา...สู้ๆนะทุกคน
เพื่อนบางคนตอนนี้ก้ออาการสาหัสจากความรักครั้งเก่า หาอะไรทำมากๆนะมึงไม่งั้นกุจะพาไปเที่ยวเอง
อีพลอย อีวิ อียุ้ยไม่พลาดๆ เจอกัน
**สายตาสั้น ก้อต้องใส่แว่นเข้าใจไหม๊ ยิ่งตอนขับรถไม่มีคนเอ๋อๆอย่างเค้าคอยดูทางให้ อันตราย!!เปนห่วงโว้ย!! July 06 ยางลบ ลบๆไปก็หมดก้อนเพลง...-_-" ได้ เจอ เหมือนเดิมทุกวัน ทำใมนะตัวฉัน รู้สึกเธอห่างเหิน สาย ตา เย็นชาเหลือเกิน ไม่เป็นเหมือนก่อนนี้ ที่เคยดีกับฉัน เห็นน้ำใสๆไหมที่ตา ขอถามให้รู้เพราะมันคาที่ใจ ยังเป็นดอกไม้ของเธออยู่หรือเปล่า (บอกกันสักหน่อย) รักแล้วทำใมปล่อยเอาไว้ให้น้อยใจ ยังเป็นคนรักของเธออยู่หรือเปล่า (เริ่มไม่มั่นใจ) รักแล้วดูแลหน่อยได้ไหม ช้ำจะตายอยู่แล้วเธอ ไม่ เจอ แต่มีข้อความ ส่งมาให้กับฉัน แค่วันละหนึ่งครั้ง เหมือนมัน ยังจะดีกว่า มาเจอแล้วทำเหมือน อย่างกับไม่มีฉัน เห็นน้ำใสๆไหมที่ตา ขอถามให้รู้เพราะมันคาที่ใจ ยังเป็นดอกไม้ของเธออยู่หรือเปล่า (บอกกันสักหน่อย) รักแล้วทำใมปล่อยเอาไว้ให้น้อยใจ ยังเป็นคนรักของเธออยู่หรือเปล่า (เริ่มไม่มั่นใจ) รักแล้วดูแลหน่อยได้ไหม ช้ำจะตายอยู่แล้วเธอ ยังเป็นดอกไม้ของเธออยู่หรือเปล่า (บอกกันสักหน่อย) รักแล้วทำใมปล่อยเอาไว้ให้น้อยใจ ยังเป็นคนรักของเธออยู่หรือเปล่า (เริ่มไม่มั่นใจ) รักแล้วดูแลหน่อยได้ไหม ช้ำจะตายอยู่แล้วเธอ รักแล้วทำใมปล่อยเอาไว้ให้น้อยใจ ยังเป็นคนรักของเธออยู่หรือเปล่า (เริ่มไม่มั่นใจ) รักแล้วดูแลหน่อยได้ไหม ช้ำจะตายอยู่ ช่วงนี้จะสอบมิดเทอมแล้ว...เทอมสุดท้ายแล้ว
เฮ้อ...ถึงเร็วจริงๆ
สู้เค้านะ....ทุกสิ่งในชีวิต..
เร็วจังๆ
March 14 ...ห่างไกลพระนคร...ห่างไกล ...บ้านน้อยๆหลังพาต้า...
ห่างไกล...พ่อและแม่...
ห่างไกล...พี่นนพี่นัน...
ห่างไกล...ญาติๆ...
ห่างไกล...เพื่อนๆ...ทั้งเพื่อนที่ไปด้วยกันและอยู่กรุง
ห่างไกล...พี่เบ็น เกียร์ไนต์...
วันที่16..ออกเดินทาง ไปสุวรรณภูมิ..
เพื่อนๆ..ไปไหน? ไปเวิร์ค ...อเมริกง อเมริกา แต่เรา....ไปสุวรรณภูมิ เหมือนกัน..
ไปไหน? ไปเชียงใหม่..แล้วไปต่อที่ลำปาง..อิอิ
ต้องไปอาศัยอยุ่ที่ลำปาง อำเภอเกาะคา...ตำบล..??หมู่บ้าน..??
ยังไม่รู้หนทางข้างหน้ารู้เอาวันที่16บ่ายๆ ณ..ที่นั่นเลย..
โอ้ชีวิต....การฝึกงาน...2เดือน..ณ.ที่นั่น โอ้ๆๆ...จะเป็นเยี่ยงไร
ต้องไปใช้ชีวิตอยู่กับชาวบ้านที่นั่น
โอเคเตรียมพร้อม
ว่าแต่..ของๆฉัน..จะยัดลงกระเป๋าพอหรือนี่..
ว่าแล้วก้อ..จะไปจัดและ
2เดือนที่ลำปางขอให้ผ่านไปด้วยดีเถิด....
พ่อกะแม่ดูแลสุขภาพด้วยน้า...
พร้อม?? ที่จะสู้ชีวิตโว้ย..
บ๊ายบาย....มหานครเจอกัน 2เดือนข้างหน้า
โชคดีทุกๆคนที่กะลังเตรียมจะไปฝึกงาน
โชคดีเพื่อนๆทุกคนเน้อ
อีวิ อีพลอย พี่แก้ม สนุกสนาน ณ. อเมริกานะ work แล้วก้อ เก็บ เก็บแล้วก้อ = ของฝาก ดูแลตัวเองด้วย
คิดถึงครอบครัวนะ พี่นนพี่นันตั้งใจทำงานนะ พ่อกะมี๊ออกกะลังกายด้วยนะคะ
พี่เบ็น เกียร์ไนต์ ไปฝึกงาน ณ วังน้อยดีๆหล่ะ เนโกะจั๊มเป็นกะลังใจให้ ขับรถดีๆนะ
เพื่อนๆที่ไปลำปางด้วยกัน...สู้โว้ย..เจอกัน
เพื่อนๆที่ฝึกอยู่นี่...โชคดีนะแก February 16 >>>วัยรุ่น ช่างวุ่นหนอ<<< ขอไว้อาลัยแก่การอัพสเปซที่ห่างหายไปเนิ่นนาน
ขอร่ำลาความเศร้าไว้ในความทรงจำ............
ขอให้หมาน้อยของฉันได้เกิดเป็นsuper modelตามใจปรารถนาด้วยเถิด
ชีวิตวัยรุ่นตอนปลายของฉันช่างแสนเหนื่อย เผลอใจเผลอกายไปพักเดียว
มารู้ตัวอีกทีก้อเพิ่งรู้ตัวว่า ++จะสอบไฟนอล++ แล้วหรือนี่ ไม่ทันจะได้คิด
เกิดอะไรขึ้น มาอีกแล้วหรือนี่กับการต้องมานั่งอ่านหนังสือก่อนสอบ ..ที่ยังไม่ทันได้เริ่ม
ต้องอ่านแบบทรหดอดทน เพราะ อ่านไม่ทัน หรือที่ เรียกว่า...เริ่มอ่านเมื่อสาย... โอ้มันช่างน่ากลัวเหลือหลาย
ขอบันดาลให้สิ่งศักสิทธ์ทั้งหลาย จนช่วยดลบันดาลให้ หัวสมองของลูกดำเนินการไปได้ด้วยดี ด้วยเถิดดด....
ผ่านไปกับ2อาทิดอันทรหด ของเพื่อนๆและตัวเอง กับ2 โรงงานที่แข่งขันกันทำผลิตภัณฑ์เพื่อทำธุรกิจส่งออกเมื่อ 14 กุมภา ที่ผ่านมา 1. โรงงานผลิตตุ๊กตาเย็บมือส่งออกโปรดั๊กชั่นจำกัด..สถานที่ตั้ง : อินเตอร์ปาร์ค ห้อง832
2. โรงงานทำขนมพาย.co.th.com จำกัด..สถานที่ตั้ง : อินเตอร์ปาร์ค ห้อง832
2อาทิดกะการหมกมุ่น และ เร่งผลิตอย่างบ้าคลั่ง จนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ขอไว้อาลัย
ผลลัพที่ได้ออกมาเป็นเช่นไร ก้อต้องยอมรับกันไป
สุดท้ายขอไว้อาลัยกะคะแนนสอบที่จะออกมาในอนาคต...
แต่ก้อจงยิ้มรับมันเถิด...เพราะนั่นมันคือกฏแห่ง...กรรมที่ท่านได้ทำเอาไว้ December 04 สูญเสียสิ่งรักอย่างที่เขาว่า-ไม่มีสิ่งไหนอยู่กับเราไปได้ตลอด-
เรารู้อยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้
บางคนอาจจะไม่ค่อยอะไร แต่สำหรับเรามันหนักมาก
หมาน้อยของเรา ไอ้น้อยหน่า ถ้าไคอยู่กับเรายิ่งเพื่อนๆที่โรงเรียน
จะรู้จักกับมันดีหรือเพื่อนที่มาบ้านเราบ่อยๆ เราเลี้ยงมันมา10ปีเราเลี้งแค่ตัวเดียวใช่มันแก่แล้ว
แต่มันคงจะไม่จากเราไปถ้ามันไม่เปนโรคไต ไอ้หมาน้อยขนสีน้ำตาล ตาหวานๆพันทางตัวนึง
เปนหมาที่แสนจะหยิ่งแถมเรื่องมากชอบทำหน้าเชิดๆ ไม่รับรู้อะไร แต่ชอบทำอะไรให้เราหัวเราะได้เสมอ มันคือส่วนหนึ่งในบ้านในครอบครัวเดินออกนอกบ้านเรียกหามันทุกเช้าลูบหัวได้ตลอดของปรดของมันทาโร่ไม่ว่าจะแกล้งเอาไปวางไว้ที่สูงๆที่ลำบากๆมันก้อจะต้องเพียรพยายามกระโดดเอามากินให้ได้ สนุกจิงๆเวลาป้อนอาหารมันมันกินทาโร่เพราะไม่มีไขมัน มันเปนนางแบบรักษาเชพตลอด มีช่วงนึงแขวนนวมกินจนอ้วนน่ารักมากๆๆ แต่ไม่นานก้อกลับมาสเลนเด้ออย่างเก่า หมาตัวนี้
ไม่เคยมีเห็บแม้จะไม่ได้อาบน้ำมาให้มันนับแรมปี เพราะมันชอบกระโดดลงกะละมังที่พ่อเราใส่น้ำไว้ให้มันเป็นสระว่ายน้ำส่วนตัว
มันจะลงไปดำผุดดำว่ายพ่นน้ำแล้วก้อวิ่งขึ้นมาสะบัดแล้วก้อจะคึกไปชั่วขณะ วิ่งรอบบ้านเหมือนหมาติดยา แล้วเราทุกคนก็เคยตดใส่หน้ามันบ่อยๆ จนมันเป็นโรคจิตไคหันตูดให้เป็นวิ่งหนีหมดเคยให้เพื่อนๆลองทำแล้ว
มันเคยเล่นซ่อนแอบกับเรามันเล่นเป็นด้วยเวลามันหาเราไม่เจอมันก้อจะหาๆๆเราจนกว่าจะเจอเราก้อเลยแกล้งไปว่อนมันในบ้านแล้วแอบดูมัน มันก้อไม่ยอมเลิกหาเราสักที เราเลยออกไปมันแค้นเรามากกระโดดไซเบอคิกเรามา1ที
แม่เราไม่เคยคลุกยุ่งเกี่ยวกับหมาสักเท่าไหรแต่ไอ้น้อยหน่าตัวนี้ก้อชนะใจเราแม่เราจนได้เวลาได้ยินเสียงแม่มันจะหมอบเดินเข้ามาเลยหรือไม่ว่าอยู่ที่ไหนมันก้อจะวิ่งๆๆๆๆมาหาในทันที
ไอ้น้อยหน่า จะชอบเห่าๆไปทั่วคนเดินอยู่ข้างซอยยังเห่าทดสอบเสียงตลอดเวลา
. . .. .
แต่ตอนนี้มันไม่มีแรงแม้แต่จะลุกชึ้นมากินข้าว ได้แต่ลืมตาผงกหัว
เราพยายามให้น้ำเกลือมันนั่งเจาะให้มันทุกวัน แต่มันเปนโรครักษาไม่หายเราไม่รู้จะมีวิธีทางไหน
ที่จะช่วยมันได้มันทรมานแต่มันพูดกับเราไม่ได้
นี่เหรอไอ้หมานางแบบตัวนั้น
นี่เหรอไอ้น้อยหน่าจอมหยิ่งที่ชอบเห่า
ตอนนี้มันนอนไม่ขยับเขยื้อน
ตัวมันเหม็นมากเพราะมีน้ำหนองไหลออกมา
ขี้ตาก้อขึ้นมาเต็มเช็ดกี่รอบก้อไม่หมด
หายใจดังฮืด ฮืด ฮืด
ข้าวกินไม่ได้มาหลายวันแล้ว
เราเอาทาโร่ที่มันชอบไปป้อน มันอยากกินแต่ไม่มีแรงแม้แต่จะเคี้ยว
มันคายออกมา ตอนนี้นอนไม่ขยับเขยื้อนเหลือแต่ลมหายใจแผ่วๆ
เราห่มผ้าให้มันจุดหยากันยุงเรารู้มันทรมานมันมองตาเรา
แต่มันพูดอะไรออกมาไม่ได้ หลายๆคนก้อบอกว่ามันทรมานเราอยากให้มันหลับ
เราอยากอยู่ข้างๆมันตอนมันตายมันคงอยู่ไม่พ้นคืนนี้หรือไม่ก้อพุ่งนี้เราอยากให้มันได้หลับ
แต่แม้จะหลับมันยังหลับไม่ได้ มันคงเจ็บ.............
ไปดีนะแก รักแกมากๆๆ จะไม่เลี้ยงหมาตัวไหนอีกแล้ว
ไม่มีตัวไหนมาแทนแกได้เลยขอบใจแกมากสำหรับ10ปีที่ผ่านมาที่ทำให้เราไม่เหงา
ที่เราได้ลูบหัวแกทุกวัน ตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้ได้แต่นั่งร้องไห้รวบหัว
กลิ่นแกไม่ว่าจะกลิ่นตัวกลิ่นน้ำหนองเราจำมันได้
ไม่น่าเชื่อว่าเมื่อวันก่อนแกยังวิ่งชั้นยังหยิกหัวแกอยู่เลย
แต่วันนี้แกมานอนนิ่งหายใจแผ่วๆรอความตายซะแล้ว
ไม่มีวันลืมจริง
ขอให้แกไปดีนะ ไอ้น้อยหน่า ไอ้หมาน้อยของชั้น
อย่าทรมานนะขอร้อง
เราไม่รู้ว่าจะเขียนออกมายังงัยตาเราพล่าไปด้วยน้ำตาหมดแล้ว
แต่ไม่ลืมแกจิงๆที่เคยกอด เคยลูบ
เราขอโทดถ้าเราไม่ได้อยู่ตอนแกสิ้นลมเพราะเราต้องกลับหอ แต่เราจะอยู่กับแกตลอดไป
หลับเถอะนะ..ไปสบายนะแก
ไม่ว่าจะเป็นวันนี้ หรือ พรุ้งนี้ที่แกจากเราไป
แต่เรารักแกนะ
*ขอเก็บความทรงจำเหล่านี้ ถึงหมาแสนรัก*
มันก้อคือชีวิต ชีวิตหนึ่ง
November 12 เพราะเน็ตฟรี.. อันเนื่องมาจากก....ร้านเน็ตใต้หออิน วันนี้เล่นฟรีเพราะเช็คระบบ
แอม...รี่...จ๊อบ..และกุ..ชอบของฟรี....
ไอ้เราก้อเลยเข้ามาเล่น.......ไม่ได้อัพมานานพอสมควร....ตอนนี้เปิดทอมแล้ว...ชีวิตเปลี่ยนไปเยอะ
เพราะต้องกลับมาเรียนรังสิต เลยกลับมาอยู่หออีกครั้ง.....
ชีวิตก้อเปนนนไป....อย่างเรียบง่ายและ...บ้าคลั่ง
สนุกสนานๆ..ไปวันๆกะผองเพื่อน
แต่คราวนี้ไอ้เราจะขยันและตั้งใจเรียนน
......มั่นๆไว้แล้ว.......เพื่อนๆท่าพระจัน
ก้อแวะเวียน...มากันบ้างงงนะ..เพื่อนๆรังสิต...
เต็มที่...เทอมสุดท้ายแล้วแกกก...
เพื่อนๆ....ทิว..อยากเจอพวกมึงสุดใจ
พี่ๆ...จบแล้ว...มีงานทำกันทุกคนเลยนะ
คิดถึงแม่....พ่อ...พี่นน...พี่นัน..มากๆๆนะเพราะตอนปิดเทอมคลุกอยู่แต่กะแม่นี่ขนาดพึ่งกลับมาจากบ้านวันนี้
....คิดถึงมากค่ะ...ดูแลตัวเองด้วยนะ...เด๋ววันสุกก้อเจอกัน
...เนอะ October 21 ****Final**จบแล้วว.. จบแล้วเทอม1 พึ่งสอบเสร็จเมื่อวาน
มาราทอนมาก 5ตัวติดชาวบ้านชาวช่อง
เขาสอบเสร็จกันไปนานแล้ว ไอ้เราก้อแทบบ้า
สอบแบบเบลอๆ คะแนนเบลอๆ..อืม ปล่อยให้
ไหลไป ให้ลอยลงสู่ทะเล...
ตอนนี้ก้อพักผ่อนๆๆเยอะๆปิดเทอมปะมาน
2อาทิตย์ เปิดเทอมวันที่6 ต้องพักผ่อนเผื่อไว้
เทอมหน้าจะกลับไปอยู่หอรังสิตแล้ว แต่อยู่
แค่เทอมเดียว 5เดือนเอง ย้ายไป ย้ายมา งงหล่ะ
สิ อิอิ อืมสนุกดีๆ
ตอนนี้ก้อเทศกาลกินเจหล่ะ เห็นธงเหลืองเปนแถวว
ไอ้เราก้อเปน1ในนั้นนะ55จะกินเจสัก5วัน
พักผ่อนท้อง ขอยกส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรด้วย สาธุ๊..
เพื่อนๆรังสิตคิดถึงนะ เปิดเทอมกุก้อไปอยู่กะพวกมึงแล้ว
เพื่อนๆท่าพระจัน ยังงัยก้อเจอกันแล่ะเพราะ
พวกมึงก้อเปนพวกลูกครึ่งหนิ
***เพื่อนอยากไปเที่ยวไหน
โทรมาได้ๆ เบอร์เดิมว่างเย๊อะๆ
พร้อมเสมอ หุหุ
**อุปสรรครัก= น้ำท่วม**
กรุงเทพ ขอโทษด้วย..T-T
******Miss U aLL******
|
|||||||
|
|